مقالات رضوی

 

» دعاي امام رضا علیه السلام در سجده‏ي شکر


سليمان بن جعفر در روايت خود مي‏گويد: امام رضا عليه‏السلام را در حالي که مشغول به جا آوردن نماز شکر بود، ديديم. او سجده‏ي نمازش را طولاني نمود و سپس سرش را بلند کرد. درباره‏ي سجده‏ي طولانيش از او پرسيديم، فرمود که در نمازش اين گونه درخواست کرده است و از ما نيز خواست که از خدا اين گونه درخواست نماييم، و دستور داد آن را بنويسيم و ما آن را نوشتيم که مي‏فرمود:
خداوندا، لعنت کن کساني را که دين تو را تغيير دادند، و نعمتت را دگرگون ساختند، و به پيغمبرت تهمت زدند، و با دينت مخالفت کردند، و از راهت منحرف شدند، و احسانت را ناسپاسي کردند، و کلماتت را به خودت برگرداندند، و به پيامبرت اهانت نمودند، و فرزند پيامبرت را کشتند، و کتابت را بد جلوه دادند، و آياتت را انکار کردند، و در جايي نشستند که حقشان نبود، و مردم را در مقابل خاندان پيامبر قرار دادند. خداوندا، آنها و پيروان آنها را که دورشان جمع گرديدند، در جهنم سوزان و در لعنت خود قرار بده. پروردگارا، ما با لعنت کردن به آنها و انزجار و تنفر از آنها در دنيا و آخرت، طلب تقرب به سوي تو مي‏نماييم. خدايا، آنان که اميرالمؤمنين (ع)، فاطمه‏ي زهرا (س) و حسين بن علي (ع) را کشتند، مورد لعنت خود تا ابد قرار ده. پروردگارا، تنبيه آنان را به تنبيه، و تحقيرشان را به تحقير، و پستي‏شان را به پستي، و خواريشان را به خواري، و رسواييشان را به رسوايي ديگر افزايش بده. خداوندا، آنان را به زور خود داخل آتش جهنم فرما و تنبيه دردناک خود را به آنها برگردان و آنها و پيروانشان را در آتش سوزان جمع کن. خدايا، جمعشان را متفرق ساز، و امورشان را پراکنده کن، و کلامشان را مخالف يکديگر قرار ده، و اتحادشان را پراکنده فرما، و به امامشان لعنت فرست، و رهبر و مولا و پيرمردترين آنان را جان بستان، و سرانشان را لعنت فرما، و وحشت را در ميانشان گسترش بده، و هيچ کس از ساکنين آنها را وا مگذار. خداوندا، ابوجهل و وليد و حاميان آنان را لعنت فرما. خدايا، آنها را چنان لعنت کن با لعنتي که لعنت هر ملائکه‏ي مقرب و هر پيامبر مرسل و هر مؤمني که قلبش را براي ايمان آزمايش کرده‏اي، باشد. خدايا، آنها را چنان لعنت فرست با لعنتي که ساکنان آتش در آن پناه مي‏برند و لعنتي که به فکر هيچ کس نرسد. خداوندا، آنان را در اسرار مخفي خود لعنت کن و در آزادي آشکارت؛ آنها را با تنبيهي مناسب تنبيه فرما، و شريک آنان را، پيروان و دوستان آنها قرار ده، همانا تويي شنونده‏ي تمام حاجتها.(1)
اين دعا نشان مي‏دهد که امام رضا عليه‏السلام از برخي از خلفاي زمان خود رنجيده خاطر بوده است که بدون هيچ حقي، نظارت و سلطه بر تمام کشور را به دست گرفته بودند و از اين رو آنان با منع کردن و جلوگيري از خاندان پاک پيامبر اکرم (ص) براي به دست گرفتن قدرت، گرفتاري و خرابي به جهان اسلام وارد آورده بودند؛ در حالي که اهل بيت پيامبر، بهترين و داناترين افراد نسبت به ديگران در امور ديني و مردمي و فرايض اسلامي بودند. و اين دعاي جليل نيز يکي از دعاهاي سياسي است.
----------------------------------------
پي نوشت:
1ـ همان مأخذ، ص 320.